Κάθε μορφή τέχνης είναι μοναδική. Οι Εικαστικές Τέχνες, ο Χορός, η Μουσική, το Θέατρο, η Λογοτεχνία έχουν η κάθε μια τη δική της γλώσσα, τα δικά της εκφραστικά μέσα και το δικό της σύστημα συμβόλων.
Η Μουσική και η Ζωγραφική είναι δυο τέχνες που έχουν συναντηθεί και αλληλεπιδράσει κατά τη διάρκεια της ιστορικής τους πορείας. Πολύ συχνά ένας ήχος δημιουργεί την εντύπωση ενός χρώματος και αντίστοιχα τα χρώματα συχνά φέρνουν αυθόρμητα στο νου μελωδικά μοτίβα. Νότες και χρώματα αποτελούν τα μέσα και τα υλικά με τα οποία οι καλλιτέχνες, ο καθένας από τη σκοπιά της δικής του Τέχνης, προσπαθούν να μεταφέρουν ιδέες και συναισθήματα, να συγκινήσουν και να προκαλέσουν αισθητική απόλαυση.
Πάμπλο Πικάσο: «Μαντολίνο και κιθάρα» Σαλβαντόρ Νταλί: «Η κόκκινη Ορχήστρα»
Προγραμματική μουσική
Ο όρος «Προγραμματική Μουσική» αφορά κάθε οργανικό μουσικό έργο με περιγραφικό ή αφηγηματικό χαρακτήρα. Ο συνθέτης εμπνέεται από τη φύση, ιδέες, μύθους, παραμύθια, ιστορικά γεγονότα, έργα των εικαστικών τεχνών και αξιοποιώντας τις δυνατότητες των μουσικών οργάνων προσπαθεί να τα περιγράψει. Αυτή η μη-μουσική ιδέα συνήθως προσδιορίζεται από τον τίτλο του έργου και πολλές φορές περιγράφεται και με επεξηγηματικά σχόλια ή σημείωμα.
Ένα από τα διασημότερα έργα προγραμματικής μουσικής είναι οι «Εικόνες από μια Έκθεση» του συνθέτη Μουσόργκσκι. Πρόκειται για ένα έργο για πιάνο, που εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης μετά την επίσκεψή του σε μια έκθεση έργων του ζωγράφου Χάρτμαν. Ο συγκεκριμένος πίνακας ονομάζεται "Κατακόμβες του Παρισιού".
Συναισθησία
Η συναισθησία συναντάται σε κάποια μορφή της σε έναν στους 3.000 ανθρώπους , ενώ η εμφάνισή της είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομική. Οι συναισθητικοί συχνά αναφέρουν συσχετίσεις ανάμεσα στις αποχρώσεις των χρωμάτων, τους τόνους των ήχων και στην ένταση των γεύσεων. Για παράδειγμα ένας συναισθητικός είναι πιθανό να «δει» ένα περισσότερο έντονο κόκκινο χρώμα καθώς ανεβαίνει η συχνότητα ενός ήχου ή μία απαλή επιφάνεια μπορεί να έχει «γλυκιά» γεύση.
Οι συσχετίσεις αυτές των αισθήσεων για τους συναισθητικούς δεν είναι καθόλου μεταφορικές. Για αυτούς «πραγματικά» τα χρώματα έχουν γεύση, οι οσμές ηχούν κ.λ.π. και η εμπειρία τους αυτή είναι διαρκής σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ωστόσο, κάποιες φορές η περίεργη αυτή ιδιαιτεροτητα χάνει την έντασή της κατά την ενηλικίωση ή μετά από αυτήν.
Ένα ακόμα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της συναισθησίας είναι το ότι συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και όταν το άτομο χάνει την ικανότητα μιας αίσθησης. Για παράδειγμα ένα άτομο που μπορεί να δει τους ήχους εξακολουθεί να το κάνει αυτό ακόμα και αν τυφλωθεί κάποια στιγμή στη ζωή του.
Από πολύ παλαιότερα υπήρξαν προσπάθειες να κατασκευαστεί ένα όργανο που μαζί με την μουσική να παράγει και χρώματα! Η πρώτη προσπάθεια ανήκει στον Gregorio Comanini το 1590. Όμως η πιο γνωστή είναι αυτή του Bishop Bainbridge το 1877 όπου εγκατέστησε σε ένα όργανο πρίσματα και ανακλαστήρες έτσι ώστε με το πάτημα ενός πλήκτρου μια ημικυκλική οθόνη επάνω από το όργανο φώτιζε με κάποιο χρώμα.
https://blogs.sch.gr/loukk3/2023/10/02/eikastika-kai-moysiki/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου