Το πάνω του μέρος είναι λυγισμένο και μοιάζει σα σπασμένο
Βιολί παραδοσιακό
Παίζεται με δοξάρι
Έχει 4 χορδές
Η διαφορά με το βιολί της κλασικής ορχήστρας είναι ότι το παραδοσιακό παίζεται με διαφορετικό τρόπο ώστε να αποδώσει σωστά τις ιδιαίτερες μελωδίες της παραδοσιακής μουσικής
Ο Μάρτης είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης. Το μήνα αυτό τα παιδιά
έφτιαχναν ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδόνας, το οποίο στόλιζαν με ζουμπούλια.
Κρατούσαν επίσης ένα καλάθι γεμάτο με φύλλα κισσού, σημάδι βλάστησης
και γονιμότητας Έπειτα το γύριζαν από σπίτι σε σπίτι σ’ όλο το χωριό
τραγουδώντας τραγούδια για τον ερχομό των χελιδονιών.. Οι νοικοκυρές,
που τα υποδεχόταν με χαρά, τ΄ ανταμείβανε δίνοντας τους λεφτά, αυγά,
καρύδια, λάδι κι άλλα καλούδια και έπαιρναν κι αυτές φύλλα κισσού απ΄ το
καλάθι των παιδιών, για να τα βάλουν στη φωλιά της κλώσας τους για
γούρι. Τα λεφτά καθώς και τα προϊόντα αυτά τα αφιέρωναν τα παιδιά στην
εκκλησία. Είναι σημαντικό ότι το έθιμο αυτό επιβιώνει από τους αρχαίους
Έλληνες και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας όπως στη Μακεδονία, Θράκη,
Δωδεκάνησα. Πρόκειται για τα λεγόμενα «χελιδονίσματα», τα ανοιξιάτικα κάλαντα.
Τα “χελιδονίσματα” είναι δημοτικά τραγούδι που αναφέρονται στον ερχομό της χελιδόνας, την οποία ταυτίζουν
με τον ερχομό της άνοιξης και συνδέονται με την παραγωγή, τη γονιμότητα,
το άνθισμα των λουλουδιών και τη βλάστηση.
Τα τραγούδια αυτά συνοδεύονται από τη χελιδόνα, ένα αυτοσχέδιο μουσικό όργανο.
Ένα
χελιδόνι, στολισμένο με κουδουνάκια, λουλούδια, κόκκινη και άσπρη
κλωστή, στηρίζεται μέσω μιας ράβδου σε μια αψίδα (καμάρα) ή σε ένα
ξύλινο στεφάνι.
Γύρω από τη ράβδο είναι τυλιγμένο λεπτό σχοινί, που καταλήγει σε δύο άκρες.
Τραβώντας τις άκρες το σχοινί, πότε από τη μια και πότε από την άλλη, το χελιδόνι στριφογυρίζει και σείονται τα κουδουνάκια.
